Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Χριστός και μετενσάρκωση

Δεν πιστεύω στη μετενσάρκωση για το λόγο ότι πιστεύω ότι ο Χριστός ήρθε στη γη, θυσιάστηκε για μας, πέθανε πάνω στο σταυρό για να νικήσει το θάνατο και να μας χαρίσει την αιώνια ζωή στη βασιλεία του. Όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος, ακολουθεί μερική κρίση και στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου θα γίνει η τελική κρίση. Γι' αυτό ας προλάβουμε σ' αυτή τη ζωή να μετανοήσουμε, να θεραπευτούμε από τα πάθη μας, να δείξουμε αγάπη για να ευχαριστήσουμε το Χριστό που τόσο μας αγαπά και για όσα έκανε για μας.

Η φτώχεια και οι αρρώστειες οφείλονται στην ανθρώπινη αδικία και απροσεξία. Ο Θεός επειδή είναι δίκαιος και μας αγαπά, μας παιδαγωγεί και μας βοηθάει μέσα από τις αρρώστειες και τις δοκιμασίες οι οποίες προέρχονται είτε από την απροσεξία μας, είτε από τα πάθη μας, είτε από ανθρώπους, είτε από δαίιμονες, σ' αυτή τη ζωή που είναι μία κι όχι προηγούμενες ή επόμενες με σκοπό τη μετάνοιά μας και τη διόρθωσή μας σε αυτή τη ζωή γιατί στην άλλη ζωή δεν υπάρχει μετάνοια αλλά η ψυχή ζει σε μια πνευματική κατάσταση ανάλογα με την καθαρότητά της που πρόλαβε να πετύχει σε αυτή τη γήινη ζωή με το ένα και μοναδικό γήινο σώμα.

Κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού η ψυχή θα ενωθεί με το ένα και μοναδικό σώμα που είχε σ' αυτή τη ζωή το οποίο τότε θα γίνει πνευματικό.

Δεν μπορεί μια ψυχή να μπει σε πολλά σώματα, να ζήσει πολλές ζωές και μάλιστα σε σώματα ζώων για να τιμωρηθεί και να θεραπευτεί, για να ωριμάσει και να εξελιχτεί. Αυτό εμένα που φαίνεται παράλογο, άδικο και χαζό.

Πιο αποτελεσματική είναι η βοήθεια που μας προσφέρει ο Χριστός μέσα από τα μυστήρια της Εξομολόγησης και Θείας Κοινωνίας. Γίνονται θαύματα συνέχεια μέσα στην Εκκλησία.

Άδικο μου φαίνεται να βρίζουν και να μισούν το Χριστό που ευεργέτησε και θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα. Άδικο μου φαίνεται να πολεμούν την Εκκλησία που θεραπεύει τους ανθρώπους μέσα από τα μυστήρια.

Δεν πιστεύω πως ο Χριστός μίλησε για μετεσάρκωση γιατί αν μίλαγε γι' αυτήν ποιος ο λόγος που ήρθε στη γη και σταυρώθηκε και αναστήθηκε.

Ο Χριστός μας αγαπά και σέβεται την ελευθερία μας. Ο διάβολος με τα όργανά του προσπαθεί να χειραγωγεί τις μάζες με σκοπό να τις έχει υπό την εξουσία του και να τις πάρει μαζί του στην κόλαση. Γι' αυτό και τώρα προσπαθεί να προετοιμάσει τις μάζες για να δεχτούν το σφράγισμα.

Υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που πέθαναν και είδαν τα τελώνια, ομάδες δαιμόνων που εμποδίζουν τις ψυχές ν' ανέβουν στον ουρανό. Επίσης είδαν πώς βασανίζονται οι αμετανόητες ψυχές και πώς αναπαύονται οι μετανοημένες. Όταν ξαναγύρισαν στη γη αυτοί οι άνθρωποι έζησαν με μετάνοια.

Έχω την εντύπωση πως ο διάβολος που προσπαθεί να μας απομακρύνει από το Χριστό και να μας κάνει να επαναπαυόμαστε στις άλλες ζωές, κάνει μερικούς να έχουν την ψευδαίσθηση ότι έζησαν προηγούμενες ζωές. Αν ξέρεις ότι δε θα πας στην κόλαση αλλά θα ζήσεις κι άλλες ζωές, αυτό δε σε βοηθά να μετανοήσεις σε αυτή τη ζωή αλλά θα σε κάνει να θες να ζεις μέσα στις υλικές απολαύσεις χωρίς καμιά πνευματικότητα, αμετανόητος μέχρι που να πεθάνεις. Κι όταν θα έρθει η ώρα του θανάτου θα λυπάσαι που θα στερηθείς τις υλικές απολαύσεις κι αυτή η στέρηση θα είναι η μεγαλύτερη κόλαση στην άλλη ζωή.

Είναι λάθος να προσπαθούμε να καταλάβουμε τη σοφία, την παιδαγωγία και τη δικαιοσύνη του Θεού με το περιορισμένο μας ανθρώπινο μυαλό.

Η ανθρώπινη λογική κάποιων παλιών θρησκειών θεωρεί τη μετενσάρκωση σαν το πιο δίκαιο τρόπο τιμωρίας των ανθρώπων που δεν πρόλαβαν σ' αυτή τη ζωή να εξελιχτούν πνευματικά. Έτσι κανείς δε θα τιμωρείται αιώνια στην κόλαση.

Όμως όταν ήρθε ο Χριστός με τη σταύρωση και ανάστασή του νίκησε το θάνατο και μας χάρισε την αιώνια ζωή στη βασιλεία του και μας δίδαξε με τα λόγια και το παράδειγμά του τον τρόπο για να πετύχουμε τον αγιασμό μας μόνο σ' αυτή τη ζωή.


Ο Χριστός σαν σοφός παιδαγωγός ξέρει τι παιδαγωγία χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος σε αυτή τη ζωή για να μετανοήσει, να καθαριστεί από τα πάθη, ν' αποκτήσει αρετές και να φτάσει στην αγιότητα ανάλογα με τα χαρίσματα που έχει μοιράσει στον καθένα.

Ο Χριστός χαρίζει στον κάθε άνθρωπο ευκαιρίες για πνευματική πρόοδο και όταν ο άνθρωπος είναι έτοιμος, τον παίρνει κοντά του. Αν ο άνθρωπος δεν είναι έτοιμος, του χαρίζει χρόνια για να μετανοήσει. Ο Χριστός γνωρίζει αν ένας άνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να μετανοήσει ή αν θα χειροτερέψει στην αμαρτία και τον παίρνει την κατάλληλη στιγμή και πιο νωρίς.

Ο Χριστός ξέρει πως υπάρχουν άνθρωποι που τον μισούν, είναι σατανολάτρες, λατρεύουν το διάβολο, άλλοι είναι σαρκολάτρες, λατρεύουν τη σάρκα και τις υλικές απολαύσεις, άλλοι λατρεύουν το χρήμα. Ο θάνατος αυτών των ανθρώπων σταματά τις αμαρτίες τους.

Όλοι αυτοί, ξέρει ο Χριστός, δεν πρόκειται να μετανοήσουν ποτέ. Αν υπήρχε μετενσάρκωση πάλι δε θα μετανοούσαν όσες ζωές και να ζούσαν. Κι αυτό γιατί ο Χριστός σέβεται την ελευθερία τους κι ότι ελεύθερα επέλεξαν να τον μισήσουν και να πιστέψουν σε κάτι άλλο, θεοποίησαν τον εαυτό τους, λάτρεψαν το διάβολο, το χρήμα, τη σάρκα, το εγώ τους παρόλες τις ευκαιρίες που τους χάρισε και τη συνείδηση που έχουν όλοι μέσα τους. Όλοι αυτοί στην άλλη ζωή θα είναι χωρισμένοι από το Χριστό γιατί αυτό επέλεξαν σε αυτή τη ζωή. Θα είναι αιώνια μαζί με τους δαίμονες γιατί αυτούς προτίμησαν και αυτούς λάτρεψαν.

Αν κάποιοι δε γνώρισαν τη χριστιανική διδασκαλία θα κριθούν με βάση το νόμο της συνείδησης. Θα έχουν ελαφρυντικά.

Καλό θα ήταν να έχουμε καθαρή πίστη στο Χριστό και στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας και να μην ανακατεύουμε στην πίστη μας άλλες θρησκείες, βουδιστικές, ινδουιστικές, ανατολικές και άλλες δοξασίες μαζί με όσα κρίνει η ανθρώπινη λογική μας και η ανθρώπινη αδυναμία μας και η εμπάθειά μας και η δικιά μας ανθρώπινη δικαιοσύνη νομίζοντας ότι εμείς ξέρουμε καλά τη δικαιοσύνη του Θεού. Να διαβάζουμε βιβλία των Αγίων της Εκκλησίας μας που φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα και τα εξήγησαν όλα αναλυτικά.

Η μετενσάρκωση είναι για όσους δε γνώρισαν το Χριστό. Εμείς όμως που λέμε ότι πιστεύουμε στο Χριστό, δεν επιτρέπεται να λέμε ότι πιστεύουμε και στη μετενσάρκωση γιατί τότε η πίστη μας δεν είναι ορθόδοξη ούτε καθαρή. Χριστός και μετενσάρκωση δεν έχουν καμία σχέση.

elenitheof
8/3/2011

Ονειρεύομαι έναν καλύτερο κόσμο

Αν σταματούσα να σκέφτομαι το εγώ μου
θα νοιαζόμουν για τον πλησίον, τον αδελφό μου.
Αν σταματούσα να ζω με του θέλω μου τη μέριμνα
η καρδιά μου θα λαχταρούσε του Θεού το θέλημα.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα
την αγάπη στις καρδιές θα ζωγράφιζα.
Αν θα μπορούσα στα σύννεφα να πέταγα
τη βροχή της ειρήνης στους ανθρώπους θα έριχνα.

Αν στις γειτονιές του ονείρου περπατούσα
την ελπίδα στις ψυχές θα κερνούσα.
Αν ελεύθερη σαν άγγελος πετούσα
με χαρά τους ανθρώπους θα μεθούσα.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα
κάθε πόνο κι αρρώστεια θα θεράπευα.
Αν θα μπορούσα τα όνειρά μου να χάριζα
τους ανθρώπους αγγέλους θ' ανάσταινα.

elenitheof
6/3/2011

Η υπερηφάνεια κατά το γέροντα Παΐσιο

Ο άνθρωπος που έχει υπερηφάνεια νιώθει μέσα του μια εγωιστική ικανοποίηση, μια υπεροχή απέναντι στους άλλους. Όταν υπερηφανεύεται, πέφτει και ταπεινώνεται. Αυτή η ταπείνωση δεν είναι αρετή αλλά είναι το αποτέλεσμα των πνευματικών νόμων. Το λογισμό της υπερηφάνειας για να τον καταλάβεις και να τον διώξεις χρειάζεται εγρήγορση γιατί έρχεται αστραπιαία. Μόνο με την ταπείνωση και τους ταπεινούς λογισμούς φεύγει η υπερηφάνεια. Ο άνθρωπος που έχει εξωτερική υπερηφάνεια φαίνεται από τα ρούχα, το περπάτημα, την ομιλία. Ο άνθρωπος που έχει κρυφή υπερηφάνεια, έχει εξωτερικά σχήματα ταπεινά, σχήματα ευλαβείας. Αν παρακολουθεί τον εαυτό του θα καταλάβει ότι μέσα του κρύβει υπερηφάνεια. Δε νιώθει ανάπαυση θεϊκή αλλά αναπαύει το λογισμό του. Αν ο λογισμός σου λέει ότι κάνεις κάτι σπουδαίο, νιώθεις μια ψεύτικη ικανοποίηση. Για να φύγει η κρυφή υπερηφάνεια, πρέπει να σιχαθείς αυτό το ψεύτικο και να το πετάξεις. Όσοι έχουν εσωτερική, κρυφή υπερηφάνεια πρέπει να σιχαθούν τον εαυτό τους για ν' απαλλαγούν απ' αυτή. Όταν δίνεις στους άλλους το δικαίωμα να σου κάνουν παρατήρηση, η κρυφή υπερηφάνεια θα φανερωθεί και σιγά σιγά θα φύγει.

Από τον Ε΄ τόμο: "Πάθη και αρετές" του γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Ο κήπος της καρδιάς

Μου ’χεις ετοιμάσει έναν κήπο
στη βασιλεία σου στον ουρανό.
Σε κάθε της καρδιάς μου χτύπο
Κύριε, ελέησέ με τον αμαρτωλό.

Μου ’χεις ετοιμάσει στον ουρανό
έναν κήπο με λουλούδια
μαζί με τ’ αγγελούδια
να σε δοξολογώ.

Μου ‘χεις ετοιμάσει ένα σπίτι
στον κήπο της καρδιάς
εκεί που δεν υπάρχει λύπη
κι ανθίζουν τα λουλούδια της χαράς.

Εκεί που ανθίζουν με υπομονή
και ομορφαίνουν την ψυχή
τα άνθη των αρετών
στη νίκη των πειρασμών.

Elenitheof
26/2/2011

Ο ταπεινός άνθρωπος κατά το γέροντα Παΐσιο

Μακάριοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που κατόρθωσαν να μιμηθούν την ταπεινή γη, η οποία, ενώ πατιέται από όλους, όμως όλους τους σηκώνει με την αγάπη της και τους τρέφει με στοργή σαν καλή μάνα, η οποία έδωσε και το υλικό για τη σάρκα μας στην πλάση. Δέχεται επίσης με χαρά και ό,τι της πετάμε, από καλούς καρπούς μέχρι ακάθαρτα σκουπίδια, τα οποία επεξεργάζεται αθόρυβα σε βιταμίνες και τις προσφέρει πλουσιοπάροχα με τους καρπούς της αδιακρισίας σε καλούς και κακούς ανθρώπους.

Ο ταπεινός άνθρωπος, όπως φαίνεται, είναι ο δυνατότερος του κόσμου, διότι και νικάει, αλλά και σηκώνει πολλά ξένα βάρη με ελαφριά τη συνείδησή του.

Ενώ ζει περιφρονημένος και αδικημένος για τα ξένα σφάλματα που οικειοποιείται από αγάπη, εσωτερικά νιώθει τη μεγαλύτερη χαρά του κόσμου, γιατί είναι περιφρονημένος πια από αυτόν ο μάταιος τούτος κόσμος.

Οι ύβρεις, οι αδικίες κλπ. είναι τα καλύτερα νυστέρια για όσους έφταιξαν, είναι μαχαίρια δημίου, και Μάρτυρες θεωρούνται αυτοί που τα δέχονται χαρούμενοι για την αγάπη του Χριστού.

Οι μεγάλοι στην ηλικία, που δε δέχονται ύβρεις και αυστηρές παρατηρήσεις για να θεραπευθούν ή για να λάβουν μισθό (όταν δε φταίνε), είναι πιο ανόητοι κι από τα μωρά παιδιά, που δε θέλουν ούτε να ακούσουν το γιατρό, διότι φοβούνται την ένεση (μην τους τρυπήσει με τη βελόνα), και υποφέρουν τον πυρετό συνέχεια και το βήχα.

Περισσότερη ευγνωμοσύνη οφείλουμε σ' αυτούς που μας κέντησαν και βγήκαν τα αγκάθια της ψυχής μας, παρά σ' εκείνους που μας έσκαβαν δωρεάν την περιοχή μας και θα μας φανέρωναν τον κρυμμένο μας άγνωστο θησαυρό.

Δεν ωφελεί να τρίβει κανείς τα γόνατά του με αμέτρητες μετάνοιες, εάν δεν τρίβει παράλληλα και τη μούρη του με την ταπείνωση (την εσωτερική μετάνοια).

Εκείνος που ζητάει ταπείνωση από το Θεό, αλλά δε δέχεται τον άνθρωπο που του στέλνει ο Θεός, για να τον ταπεινώσει, δεν ξέρει τι ζητάει, διότι οι αρετές δεν αγοράζονται σαν τα ψώνια στον μπακάλη (όσα κιλά θέλουμε), αλλά μας στέλνει ο Θεός ανθρώπους να δοκιμαστούμε, να εργαστούμε, να την αποκτήσουμε και να στεφανωθούμε.

Όποιος σκύβει ταπεινά και δέχεται τα χτυπήματα από τους άλλους, διώχνει τα δικά του εξογκώματα, ομορφαίνει πνευματικά σαν Άγγελος, και έτσι χωράει από τη στενή πύλη του Παραδείσου.

Μακάριος εκείνος ο άνθρωπος που έδωσε τα εξογκώματά του και βαδίζει την τεθλιμμένη οδό του Κυρίου με ξένο βάρος (συκοφαντίες κλπ.) και αφήνει τους ανθρώπους να του πλέκουν αμαράντινα στεφάνια με τις κατηγορίες, διότι αυτό φανερώνει τη γνήσια ταπεινοφροσύνη που δεν εξετάζει τι λένε οι άνθρωποι, αλλά τι θα πει ο Θεός την ημέρα της Κρίσεως.

Εκείνος που μιλάει λογικά σε φιλοκατήγορο ή σε ολιγόμυαλο και έχει την απαίτηση να βρει κατανόηση, φανερώνει ότι και ο ίδιος δεν είναι καλά, διότι ο κακότροπος είναι χειρότερος από τον ολιγόμυαλο, γιατί είναι σκοτισμένο το μυαλό του από την κακία και τον εγωισμό.

Όσοι όμως έχουν ταπείνωση, έχουν και καλοσύνη και θείο φωτισμό και δε σκοντάφτουν ποτέ στην πνευματική τους πορεία από τα εμπόδια του πονηρού.

Τους περισσότερους πειρασμούς, τις περισσότερες φορές, τους δημιουργεί ο ίδιος ο εαυτός μας, όταν βάζουμε τον εαυτό μας στις συνεργασίες μας μαζί με τους άλλους, όταν δηλαδή θέλουμε να υψώνουμε τον εαυτό μας. Στον Ουρανό δεν ανεβαίνει κανίς με το κοσμικό ανέβασμα αλλά με το πνευματικό κατέβασμα.

Όποιος βαδίζει χαμηλά, βαδίζει πάντα με σιγουριά και ποτέ δεν πέφτει.

Εκείνος που δε συμβουλεύεται στην πνευματική του πορεία, μπερδεύει τους δρόμους και κουράζεται πολύ και καθυστερεί. Εάν δεν ταπεινωθεί να ρωτήσει έστω και αργότερα, δύσκολα θα φτάσει στον προορισμό του. Ενώ αυτοί που συμβουλεύονται βαδίζουν ξεκούραστα, με σιγουριά, και σκεπάζονται με τη Χάρη του Θεού και φωτίζονται επειδή ταπεινώνονται.

Όσοι κινούνται όλο απλά με καλούς λογισμούς, κα λένε όλους τους λογισμούς τους και πιστεύουν από πολλή ταπείνωση ότι δεν έχουν τίποτα το καλό, ενώ αγωνίζονται με φιλότιμο πολύ, αυτοί κρύβουν το μεγαλύτερο πνευματικό θησαυρό μέσα τους, χωρίς να τον γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι ούτε οι άλλοι άνθρωποι, και έτσι δε σπαταλιέται από τους ίδιους και δεν κλέβεται από τους άλλους.

Στον πολύ ταπεινό και ευαίσθητο άνθρωπο όταν ταπεινώνεται κανείς, βοηθιέται πολύ, ενώ στον άνθρωπο που αγνοεί την ταπείνωση, εάν ταπεινωθείς --τον συμβουλευτείς ή πεις τα ελαττώματά σου τον κάνεις πιο περήφανο και αναιδή.

Ο άνθρωπος που δεν έχει ταπείνωση και καλούς λογισμούς, είναι γεμάτος από αμφιβολίες και ερωτηματικά. Κι επειδή θα βρίσκεται συνέχεια ζαλισμένος, έχει ανάγκη στις αρχές από Γέροντα με μεγάλη υπομονή, για να του δίνει συνέχεια εξηγήσεις, μέχρι να καθαρίσει ο νους και η καρδιά, για να μπορεί να βλέπει καθαρά.
Ο ταπεινός και καλοκάγαθος άνθρωπος, επειδή έχει την καθαρότητα και την εσωτερική και εξωτερική ηρεμία, έχει και βάθος πνευματικό και βλέπει βαθιά τα θεία νοήματα και βοηθιέται περισσότερο, και αυξάνεται και η πίστη του πιο πολύ, ζώντας τα μυστήρια του Θεού.

Ο υπερήφανος, εκτός που είναι σκοτισμένος, είναι και συνέχεια εσωτερικά και εξωτερικά ταραγμένος από την ελαφρότητα του εγωισμού, στέκεται πάντα στην επιφάνεια των πραγμάτων, και δεν μπορεί να προχωρήσει στο βάθος, όπου βρίσκονται τα θεία μαργαριτάρια, για να πλουτίσει πνευματικά ...

(του γέροντος Παϊσίου από το αμερικάνικο περιοδικό Orthodox Heritage, P. 10, Vol. 04, Issue 01 Μετάφραση του περιοδικού «Χριστιανική Σπίθα»)

ΨΗΓΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/

Η εκκλησία του Χριστού

Όσοι πολεμούν την Εκκλησία του Χριστού μοιάζουν με τυφλούς που ρίχνουν στάχτη στα μάτια των βλεπόντων για να μην απολαμβάνουν ούτε εκείνοι το φως του Χριστού αλλά να ζουν όλοι στο σκοτάδι της κακίας μακριά από την αγάπη και την ειρήνη του Χριστού.

Η Εκκλησία είναι το θεραπευτήριο των ψυχών. Μας καθαρίζει από τα πάθη μας με τη χάρη των μυστηρίων. Θα ζει αιώνια και είναι ανίκητη όσο κι αν την πολεμούν. Όσοι την πολεμούν το μόνο που θα πετύχουν είναι να παραμείνουν αιώνια στο σκοτάδι και να βασανίζονται στην κόλαση και στο πυρ των παθών τους στερημένοι από την αιώνια χαρά της βασιλείας του Χριστού.

Οι εχθροί της Εκκλησίας του Χριστού με μίσος και κακία φανερώνουν τα ανθρώπινα σκάνδαλα που προέρχονται από τις ανθρώπινες αδυναμίες που έχουμε όλοι μας με σκοπό το οικονομικό κέρδος και για να απομακρύνουν από την Εκκλησία ψυχές για να τις καταστρέψουν. Είναι τυφλοί από την κακία και το μίσος και ο Θεός τους ο διάβολος που τους καθοδηγεί δεν τους αφήνει να δουν τα καλά παραδείγματα, ότι οι αμαρτωλοί γίνονται άγιοι μέσα στην Εκκλησία, θεραπεύονται από τα πάθη τους δωρεάν, οι σωματικές και ψυχικές ασθένειες θεραπεύονται δωρεάν μέσα στην εκκλησία με τα μυστήρια. Η Εκκλησία δωρεάν, σιωπηλά, ταπεινά και αθόρυβα κάνει θαύματα και θα συνεχίσει να κάνει μέχρι τη συντέλεια του κόσμου.