Παρασκευή 20 Απριλίου 2012
Πέμπτη 19 Απριλίου 2012
2012. Τό τέλος τοῦ κόσμου ἕνα ἀνορθολογικό– ἀποκρυφιστικό σενάριο τρόμου
Πρωτοπρ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος,
2012. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;Ἕνα ἀνορθολογικό–ἀποκρυφιστικό σενάριο τρόμουΤοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Στίς ἐπισημάνσεις τοῦ Θεανθρώπου πρίν τό ἑκούσιο καί σωτηριῶδες πάθος Του ἀνήκει καί ὁ λόγος Του: «βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ» (Ματθ. 24, 4). Λόγος, ὅπως ὅλο τό ἱερό Εὐαγγελιο, διαχρονικά ἐπίκαιρος καί ἰδιαιτέρως στίς ἡμέρες μας, πού ἡ πνευματική σύγχυση καί ἀκαταστασία δέν ἔχει προηγούμενο στήν πάγκοσμια ἱστορία.
Κεφάλαιο καί ἔκφραση αὐτῆς τῆς σύγχυσης ἀποτελεῖ καί τό εὐρύτατα διαδεδομένο σενάριο γιά τήν καταστροφή τοῦ κόσμοῦ στίς 21-12-2012 μέ παραλλαγές ὡς πρός τίς ἡμερομηνιές μεταξύ 21- 24 /12 /2012. Ἀπό ποῦ ὅμως προέρχεται τό ἐν λόγῳ σενάριο;
Σέ ἀντίθεση μέ τό παρελθόν, πού ὁ καθορισμός ἡμερομηνιῶν γιά τό τέλος τοῦ κόσμου, προέρχονταν ἀπό αἱρετικές ὁμάδες (λ.χ. Ἀντβεντιστές, Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, Πεντηκοστιανούς), αὐτή τή φορά ὁ χῶρος προέλευσης τοῦ νέου σεναρίου τρόμου περί τῆς ἐπικείμενης καταστροφῆς τοῦ κόσμου, εἶναι ὁ εὐρύτερος χῶρος τοῦ ἀποκρυφισμοῦ.
Ἀφετηρία ἐκκίνησης καί ὑπόβαθρο πάνω στό ὁποῖο δομήθηκε, εἶναι τό γεγονός ὅτι τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας, ἑνός ἀρχαίου λαοῦ τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς τελειώνει στίς 21-12-2012. Εἶναι ἡ ἡμερομηνία, σύμφωνα μέ τούς θιασῶτες καί διακινητές τοῦ σεναρίου, κατά τήν ὁποία τελειώνει ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου. (Ἐδῶ πρέπει νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας ἔχει χρησιμοποιηθεῖ γιά μία ἀκόμη φορά ἀπό τό κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς στίς 16-8-1987, γιά νά γιορταστεῖ παγκοσμίως ἡ λεγόμενη μεγάλη ἁρμονική σύγκλιση).
Τό συγκεκριμμένο καταστροφολογικό σενάριο ἔτυχε τεράστιας διάδοσης ἀπό Μ.Μ.Ε, τό διαδίκτυο, ὅπως καί ἀπό σχετικό, ἀμερικανικῆς προέλευσης φίλμ, κόστους πολλῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, μέ θέμα τό 2012 καί μέ περιεχόμενο, πού συνδυάζει θέσεις τῶν Μάγιας, ἀρχαίων Αἰγυπτίων, Ἰνδιάνων Τσερόκι κ.ἄ.
Στό ἐν λόγῳ φίλμ ὅλα αὐτά εἶναι ἐντεταγμένα στά πλαίσια ἑνός μυστικοῦ –ἐσωτερικοῦ συστήματος πίστης μέ παράλληλη ἀναφορά ψευδοεπιστημονικῶν καί ἄκρως ἀνορθολογικῶν δεδομένων (λ.χ. θεωρία μετατόπισης τῶν πόλων τῆς γῆς, ἀντίστροφη περιστροφή τῆς γῆς, ἀλλοῦ σύγκρουση τῆς γῆς μέ κάποιο πλανήτη Nibiru ἤ Χ) στήν προσπάθεια νά καταστεῖ πιό πειστικό. Πρόκειται γιά φίλμ, πού καλλιεργεῖ ἕνα εἶδος φόβου καί ἀνασφάλειας σέ πολύ μεγάλα ἀν θρώπινα σύνολα μπροστά στό ἐπικείμενο τέλος. (Στό παρελθόν ἀνάλογα καταστροφολογικά σενάρια, πού προβάλουν τό φόβο ἀπό μία κοσμική κατάστροφή περιεῖχαν οἱ ταινίες Independance Day (1996) καί Τhe Day after Tomorrow (2004).
Στή διάδοση τοῦ ἐν λόγῳ σεναρίου συνέβαλαν καί συμβάλλουν καί ἀρκετά βιβλία μέ θέμα τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας καί τό 2012. Στίς πιό ἀντιπροσωπευτικές περιπτώσεις ἀνήκει αὐτό τοῦ ἀμερικανοῦ Brian Dʼ Amato, ἕνα ὀγκῶδες βιβλίο μέ τή σύνθεση τῶν πλέον ἀπίθανων δεδομένων καί μέ ψευδεπιστημονικο προσωπεῖο. Στά ἴδια πλαίσια κινεῖται καί σχετικό ἔργο τοῦ Ἄγγλου Α. Gilbert, πού ἀσχολεῖται μέ ἀρχαῖα μυστήρια. Ἄν καί τό βιβλίο του γράφτηκε ἀρχικά τό 1995 σχετικά μέ τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας, ἐπανεκδόθηκε τό 2008 (γ΄. ἔκδ) προσαρμοσμένο καταλλήλως καί μέ τίτλο πού ἔχει ἄμεση ἀναφορά μέ τό σενάριο τοῦ 2012. Στό ἐν λόγῳ βιβλίο, στήν προσπάθειά του νά γίνει πειστικό, ἐκτός ἀπό τήν ἀληθοφάνεια τῶν ἐντυπώσεων, μεταξύ τῶν ἄλλων, γίνεται χρήση στοιχείων οὐφολογίας, ὅπως καί θέσεων τοῦ γνωστοῦ ἀμερικανοῦ Medium καί ἀποκρυφιστῆ Edgar Cayce (1877 – 1945).
Τό σενάριο πού προβλέπει τό 2012 τό τέλος τοῦ κόσμου ἔγινε ἀφορμή γιά τή συγγραφή σχετικῶν βιβλίων:α) ἀπό νεοεποχίτες – ἐσωτεριστές συγγραφεῖς ὅπως τούς T. Zelikovics, A. Klitzke, J. Holley, καίβ) ἀπό Medium, πού αὐτοπροσδιορίζονται ὡς πνευματικοί δάσκαλοι ἀλλά καί ἐκπροσώπους τοῦ σύγχρονου Channeling ὅπως τούς Patrizia Alexandra Prister, Peter Ruppel, Dianna Cooper, Gress Brades, Ute Kretzschmar, Phyllis .M.H. Atwater.
Ἐπιπλέον, τό θέμα, τέλος τοῦ κόσμου τό 2012 υἱοθετήθηκε ἀπό νεοεποχίτικα περιοδικά ἐσωτεριστικοῦ χαρακτήρα καί συνδυάστηκε μέ τίς ἀποκρυφιστικές πρακτικές τῆς ἀριθμολογίας καί τῆς ἀστρολογίας.
Στά ἴδια ἔντυπα στή σχετική περί τοῦ 2012 σεναριολογία συναντᾶ κάποιος, ἀνορθολογικά, ψευδοεπιστημονικά καί ἐσωτεριστικά στοιχεῖα νά συνυφαίνονται ἄριστα μέ ὅρους κλειδιά τοῦ νεοεποχίτικου λεξιλογίου, ὅπως κοσμικοί κύκλοι, ἐνέργεια, συνειδητότητα, αὔρα, μεταμόρφωση, ἁρμονία, φῶς κλ.π..
Γνωρίζοντας, λοιπόν, τήν πηγή προέλευσης τοῦ σεναρίου περί τοῦ τέλους τοῦ κόσμου στίς 21-12 -2012, ἀπό ποιούς προωθεῖται, τί καρπούς παράγει, πῶς διαδίδεται, ποιοί τό ὑποστηρίζουν καί τό ἐκ προσωποῦν καί, ἐπιπλέον, συνεκτιμώντας τίς ἀνακοινώσεις κορυφαίων ἐπιστημονικῶν κέντρων (π.χ. NASA) γιά τήν παρουσία ψευδοεπιστημονικῶν στοιχείων, πού πλαισιώνουν τό ἐν λόγῳ καταστροφολογικό σενάριο ἐπί ἐδάφους ἀνορθολογικῆς τεκμηρίωσης, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί οὔτε ἀσχολοῦνται μέ αὐτό, οὔτε τρομάζουν.
Ἀντιθέτως, καί σʼ αὐτή τήν περίπτωση, εἰρηνεύουν, ἐνθυμούμενοι τά λόγια τοῦ Θεανθρώπου,τοῦ μοναδικοῦ Κυρίου τῆς ἱστορίας, «βλέπετε μή τίς ὑμᾶς πλανήσῃ» (Ματθ. 24,4).
Ορθόδοξος Τύπος , 13/04/2012
http://aktines.blogspot.com/
http://www.impantokratoros.gr/2012-telos-kosmou.el.aspx
2012. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;Ἕνα ἀνορθολογικό–ἀποκρυφιστικό σενάριο τρόμουΤοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Στίς ἐπισημάνσεις τοῦ Θεανθρώπου πρίν τό ἑκούσιο καί σωτηριῶδες πάθος Του ἀνήκει καί ὁ λόγος Του: «βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ» (Ματθ. 24, 4). Λόγος, ὅπως ὅλο τό ἱερό Εὐαγγελιο, διαχρονικά ἐπίκαιρος καί ἰδιαιτέρως στίς ἡμέρες μας, πού ἡ πνευματική σύγχυση καί ἀκαταστασία δέν ἔχει προηγούμενο στήν πάγκοσμια ἱστορία.
Κεφάλαιο καί ἔκφραση αὐτῆς τῆς σύγχυσης ἀποτελεῖ καί τό εὐρύτατα διαδεδομένο σενάριο γιά τήν καταστροφή τοῦ κόσμοῦ στίς 21-12-2012 μέ παραλλαγές ὡς πρός τίς ἡμερομηνιές μεταξύ 21- 24 /12 /2012. Ἀπό ποῦ ὅμως προέρχεται τό ἐν λόγῳ σενάριο;
Σέ ἀντίθεση μέ τό παρελθόν, πού ὁ καθορισμός ἡμερομηνιῶν γιά τό τέλος τοῦ κόσμου, προέρχονταν ἀπό αἱρετικές ὁμάδες (λ.χ. Ἀντβεντιστές, Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, Πεντηκοστιανούς), αὐτή τή φορά ὁ χῶρος προέλευσης τοῦ νέου σεναρίου τρόμου περί τῆς ἐπικείμενης καταστροφῆς τοῦ κόσμου, εἶναι ὁ εὐρύτερος χῶρος τοῦ ἀποκρυφισμοῦ.
Ἀφετηρία ἐκκίνησης καί ὑπόβαθρο πάνω στό ὁποῖο δομήθηκε, εἶναι τό γεγονός ὅτι τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας, ἑνός ἀρχαίου λαοῦ τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς τελειώνει στίς 21-12-2012. Εἶναι ἡ ἡμερομηνία, σύμφωνα μέ τούς θιασῶτες καί διακινητές τοῦ σεναρίου, κατά τήν ὁποία τελειώνει ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου. (Ἐδῶ πρέπει νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας ἔχει χρησιμοποιηθεῖ γιά μία ἀκόμη φορά ἀπό τό κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς στίς 16-8-1987, γιά νά γιορταστεῖ παγκοσμίως ἡ λεγόμενη μεγάλη ἁρμονική σύγκλιση).
Τό συγκεκριμμένο καταστροφολογικό σενάριο ἔτυχε τεράστιας διάδοσης ἀπό Μ.Μ.Ε, τό διαδίκτυο, ὅπως καί ἀπό σχετικό, ἀμερικανικῆς προέλευσης φίλμ, κόστους πολλῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, μέ θέμα τό 2012 καί μέ περιεχόμενο, πού συνδυάζει θέσεις τῶν Μάγιας, ἀρχαίων Αἰγυπτίων, Ἰνδιάνων Τσερόκι κ.ἄ.
Στό ἐν λόγῳ φίλμ ὅλα αὐτά εἶναι ἐντεταγμένα στά πλαίσια ἑνός μυστικοῦ –ἐσωτερικοῦ συστήματος πίστης μέ παράλληλη ἀναφορά ψευδοεπιστημονικῶν καί ἄκρως ἀνορθολογικῶν δεδομένων (λ.χ. θεωρία μετατόπισης τῶν πόλων τῆς γῆς, ἀντίστροφη περιστροφή τῆς γῆς, ἀλλοῦ σύγκρουση τῆς γῆς μέ κάποιο πλανήτη Nibiru ἤ Χ) στήν προσπάθεια νά καταστεῖ πιό πειστικό. Πρόκειται γιά φίλμ, πού καλλιεργεῖ ἕνα εἶδος φόβου καί ἀνασφάλειας σέ πολύ μεγάλα ἀν θρώπινα σύνολα μπροστά στό ἐπικείμενο τέλος. (Στό παρελθόν ἀνάλογα καταστροφολογικά σενάρια, πού προβάλουν τό φόβο ἀπό μία κοσμική κατάστροφή περιεῖχαν οἱ ταινίες Independance Day (1996) καί Τhe Day after Tomorrow (2004).
Στή διάδοση τοῦ ἐν λόγῳ σεναρίου συνέβαλαν καί συμβάλλουν καί ἀρκετά βιβλία μέ θέμα τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας καί τό 2012. Στίς πιό ἀντιπροσωπευτικές περιπτώσεις ἀνήκει αὐτό τοῦ ἀμερικανοῦ Brian Dʼ Amato, ἕνα ὀγκῶδες βιβλίο μέ τή σύνθεση τῶν πλέον ἀπίθανων δεδομένων καί μέ ψευδεπιστημονικο προσωπεῖο. Στά ἴδια πλαίσια κινεῖται καί σχετικό ἔργο τοῦ Ἄγγλου Α. Gilbert, πού ἀσχολεῖται μέ ἀρχαῖα μυστήρια. Ἄν καί τό βιβλίο του γράφτηκε ἀρχικά τό 1995 σχετικά μέ τό ἡμερολόγιο τῶν Μάγιας, ἐπανεκδόθηκε τό 2008 (γ΄. ἔκδ) προσαρμοσμένο καταλλήλως καί μέ τίτλο πού ἔχει ἄμεση ἀναφορά μέ τό σενάριο τοῦ 2012. Στό ἐν λόγῳ βιβλίο, στήν προσπάθειά του νά γίνει πειστικό, ἐκτός ἀπό τήν ἀληθοφάνεια τῶν ἐντυπώσεων, μεταξύ τῶν ἄλλων, γίνεται χρήση στοιχείων οὐφολογίας, ὅπως καί θέσεων τοῦ γνωστοῦ ἀμερικανοῦ Medium καί ἀποκρυφιστῆ Edgar Cayce (1877 – 1945).
Τό σενάριο πού προβλέπει τό 2012 τό τέλος τοῦ κόσμου ἔγινε ἀφορμή γιά τή συγγραφή σχετικῶν βιβλίων:α) ἀπό νεοεποχίτες – ἐσωτεριστές συγγραφεῖς ὅπως τούς T. Zelikovics, A. Klitzke, J. Holley, καίβ) ἀπό Medium, πού αὐτοπροσδιορίζονται ὡς πνευματικοί δάσκαλοι ἀλλά καί ἐκπροσώπους τοῦ σύγχρονου Channeling ὅπως τούς Patrizia Alexandra Prister, Peter Ruppel, Dianna Cooper, Gress Brades, Ute Kretzschmar, Phyllis .M.H. Atwater.
Ἐπιπλέον, τό θέμα, τέλος τοῦ κόσμου τό 2012 υἱοθετήθηκε ἀπό νεοεποχίτικα περιοδικά ἐσωτεριστικοῦ χαρακτήρα καί συνδυάστηκε μέ τίς ἀποκρυφιστικές πρακτικές τῆς ἀριθμολογίας καί τῆς ἀστρολογίας.
Στά ἴδια ἔντυπα στή σχετική περί τοῦ 2012 σεναριολογία συναντᾶ κάποιος, ἀνορθολογικά, ψευδοεπιστημονικά καί ἐσωτεριστικά στοιχεῖα νά συνυφαίνονται ἄριστα μέ ὅρους κλειδιά τοῦ νεοεποχίτικου λεξιλογίου, ὅπως κοσμικοί κύκλοι, ἐνέργεια, συνειδητότητα, αὔρα, μεταμόρφωση, ἁρμονία, φῶς κλ.π..
Γνωρίζοντας, λοιπόν, τήν πηγή προέλευσης τοῦ σεναρίου περί τοῦ τέλους τοῦ κόσμου στίς 21-12 -2012, ἀπό ποιούς προωθεῖται, τί καρπούς παράγει, πῶς διαδίδεται, ποιοί τό ὑποστηρίζουν καί τό ἐκ προσωποῦν καί, ἐπιπλέον, συνεκτιμώντας τίς ἀνακοινώσεις κορυφαίων ἐπιστημονικῶν κέντρων (π.χ. NASA) γιά τήν παρουσία ψευδοεπιστημονικῶν στοιχείων, πού πλαισιώνουν τό ἐν λόγῳ καταστροφολογικό σενάριο ἐπί ἐδάφους ἀνορθολογικῆς τεκμηρίωσης, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί οὔτε ἀσχολοῦνται μέ αὐτό, οὔτε τρομάζουν.
Ἀντιθέτως, καί σʼ αὐτή τήν περίπτωση, εἰρηνεύουν, ἐνθυμούμενοι τά λόγια τοῦ Θεανθρώπου,τοῦ μοναδικοῦ Κυρίου τῆς ἱστορίας, «βλέπετε μή τίς ὑμᾶς πλανήσῃ» (Ματθ. 24,4).
Ορθόδοξος Τύπος , 13/04/2012
http://aktines.blogspot.com/
http://www.impantokratoros.gr/2012-telos-kosmou.el.aspx
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
Χριστός ανέστη! Η απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού
Χριστός ανέστη! Αν κάποιοι σκοτισμένοι και πλανεμένοι από το διάβολο και τα ψέμματά του πιστεύουν ότι ο Χριστός δεν αναστήθηκε, η μεγαλύτερη απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού βρίσκεται στην παρακάτω συγκινητική ιστορία. Ένας τρομερός φονιάς και εγκληματίας είχε κάνει φρικτά εγκλήματα υπό την επίδραση δαίμονος και εκτός εαυτού μετά την άδικη φυλάκισή του για ένα έγκλημα που δεν έκανε. Μια στιγμή του Πάσχα συναντά ένα μικρό και αθώο παιδάκι που του λέει με αγάπη και χαμόγελο "Χριστός ανέστη" και του προσφέρει το κόκκινο αυγό που είχε ζωγραφίσει. Τότε ο εγκληματίας συγκινείται και με τη χάρη και το φως της Ανάστασης του Χριστού φωτίζεται, μετανιώνει, καθαρίζεται από κάθε αμαρτία, αναγεννιέται και μεταμορφώνεται σε άνθρωπο του Θεού, σε ένα άκακο παιδί που όλους θέλει να βοηθά, σε έναν άγιο ασκητή που τη στιγμή του θανάτου άγγελοι κατεβαίνουν από τον ουρανό να παραλάβουν την μετανιωμένη και καθαρή ψυχή του και το λείψανό του ευωδιάζει!
Μακάρι και εμείς να λέμε το Χριστός ανέστη βιώνοντας αληθινή μετάνοια και την προσωπική μας ανάσταση, αναγέννηση και μεταμόρφωση με τη χάρη του Αναστάντος Χριστού।
Χριστός ανέστη!
Β1) Τί εἶναι ἡ κατάθλιψη-Λύπη ὠφέλιμη καί λύπη δαιμονική.
ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ
Β1) ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Λύπη ὠφέλιμη καί λύπη δαιμονική.
Ὁ διάβολος καταφέρνει νά παραπλανήσει τόν ἄνθρωπο, ὥστε νά κάνει κακή διαχείρηση τῆς δύναμης πού λέγεται λύπη. Δημιουργεῖ δαιμονική λύπη καί κατάθλιψη στόν ἄνθρωπο. Ἰδιαίτερα πολεμᾶ αὐτούς πού τόν πολεμοῦν καί προσπαθοῦν νά ἀγαπήσουν τόν Θεό.
«Ὁ ἐχθρός», δίδασκε ὁ Στάρετς Παρθένιος, «φέρνει κατάθλιψη σέ κάθε ψυχή πού θέλει νά σωθεῖ»58. Ἡ δαιμονική λύπη-κατάθλιψη ἐπέρχεται μέ ἀφορμές εἴτε ἐσωτερικά γεγονότα καί πειρασμούς εἴτε ἐξωτερικά συμβάντα (ἀτυχήματα, θάνατοι, συκοφαντίες, κακολογίες, ἀδικίες). Θά πρέπει ὁ πνευματικός ἀγωνιστής νά τήν πολεμᾶ μέ κάθε τρόπο.
«Δὲν πρέπει», παρατηρεῖ ὁ Χρυσορρήμων, « νὰ στενοχωριοῦνται καὶ νὰ θλίβονται ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦνται, μὰ ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦν. Γιατί δὲν θ’ ἀπολογηθοῦν οἱ πρῶτοι γιὰ ὅσα λέγονται σὲ βάρος ἄλλων. Ἐκεῖνοι ποὺ πρέπει νὰ τρέμουν καὶ ν’ ἀνησυχοῦν εἶναι οἱ δεύτεροι, γιατί ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ συρθοῦν στὸ φοβερὸ Δικαστήριο τοῦ Θεοῦ, ὅπου θὰ λογοδοτήσουν γιὰ ὅσες κακολογίες ξεστόμισαν. Κι ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦνται, πάντως, πρέπει ν’ ἀνησυχοῦν, ἂν ὅσα λένε γι’ αὐτοὺς εἶναι ἀληθινά»59.
Πότε λοιπόν ἐπιτρέπεται νά λυπᾶται ὁ Χριστιανός;
«Γιὰ δύο μονάχα λόγους», ἀπαντᾶ ἐπίσης ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Ὅταν εἴτε ὁ ἴδιος εἴτε ὁ πλησίον του ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸ ἅγιο θέλημά Του»60.
Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν θά πρέπει νά χαιρόμαστε.
«Σὲ κάθε περίπτωση», διδάσκει ὁ Χρυσορρήμων, « ἂς μὴ νοιαζόμαστε γιὰ τὸ ἂν μᾶς κατηγοροῦν κάποιοι, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἂν μᾶς κατηγοροῦν δικαιολογημένα. Ἄν, λοιπόν, δικαιολογημένα μᾶς κατηγοροῦν, πρέπει νὰ κλαῖμε καὶ νὰ μετανοοῦμε. Ἄν, πάλι, μᾶς κατηγοροῦν ἄδικα, πρέπει ἐκείνους νὰ κλαῖμε καὶ τοὺς ἑαυτούς μας νὰ μακαρίζουμε, φέροντας στὸν νοῦ μας τὰ λόγια του Κυρίου: «Μακάριοι εἶστε ὅταν σᾶς χλευάσουν καὶ σᾶς καταδιώξουν καὶ σᾶς κακολογήσουν μὲ κάθε ψεύτικη κατηγορία» (Μάτθ. 5:11). Ὄχι λύπη καὶ ἀθυμία, ἀλλὰ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση ἂς αἰσθανόμαστε τότε, γιατί ἡ ἀνταμοιβή μας στοὺς οὐρανοὺς θὰ εἶναι μεγάλη»61.
Στόν βίο τῆς ἁγίας Συγκλητικῆς διαβάζουμε ὅτι ἡ μακαρία Συγκλητικὴ ἔλεγε στίς ἀδελφές, πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ κοντὰ της:
«Ὑπάρχει λύπη ὠφέλιμη καὶ λύπη βλαπτική. Ὠφέλιμη εἶναι ἡ λύπη, ὅταν ὁ ἄνθρωπος θρηνεῖ για τὶς ἁμαρτίες του, ὅταν θλίβεται για τὴν (πνευματικὴ) ἄγνοια τοῦ πλησίον, ὅταν ἀνησυχεῖ μήπως ξεφύγει ἀπὸ τὸν σκοπὸ του καὶ ὅταν ἔχει ἀγωνία νά κατακτήσει τὴν τέλεια ἀρετή. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ λύπη πού ὑποβάλλει ὁ ἐχθρός, κι αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς παραλόγη. Ἀπὸ μερικοὺς ὀνομάζεται καὶ ἀκηδία. Τήν λύπη αὐτήν πρέπει να τὴν ἀποδιώχνουμε μὲ τὴν προσευχὴ κυρίως καὶ τὴν ψαλμωδία, κάνοντας τήν σκέψη ὅτι στήν παροῦσα ζωὴ κανένας ἀσύνετος δεν εἶναι χωρὶς (τέτοιες) λύπες»62.
«Ἂς μὴν ἀφήνουμε τὴν λύπη», διδάσκει ὁ Χρυσορρήμων, «νὰ μᾶς κυριεύει τόσο, ὥστε νὰ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ παράλογες ἐνέργειες εἴτε σὲ ἀδιάκριτη ἐσωστρέφεια. Μᾶς βρῆκε ἕνας πειρασμός, μιὰ δοκιμασία, μιὰ συμφορά; Ὁ Θεός, ποὺ παραχώρησε τὸν πειρασμό, γνωρίζει καὶ πότε πρέπει νὰ λήξει. Αὐτός, ὡς παντοδύναμος, μπορεῖ νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ κάθε κακό, ὅταν ἔρθει ἡ κατάλληλη ὥρα, προπαντὸς ὅταν μετανοήσουμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ ἐπιστρέψουμε κοντά Του»63.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη – Τί εἶναι καί πῶς θεραπεύονται (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) – Νέο βιβλίο
Σχῆμα 14Χ20.5 ,Σελίδες: 282, Τιμή: 9€, Παραγγελίες στό τηλέφωνο 6947612075 ἤ στό e- mail: hristospanagia@yahoo.gr
58Στάρετς Παρθένιος, Ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, ἔκδ. 9η, 2007, σελ. 84.
59Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Θέματα ζωῆς. Κείμενα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσόστομου», σελ. 85-93. Ἡ ἐπεξεργασία καὶ μετάφραση τῶν κειμένων καθὼς καὶ ἡ ἔκδοση τῶν βιβλίων ἔχουν γίνει ἀπὸ τοὺς πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1645.
60Ὅ.π.
61Ὅ.π.
62 Μικρός Εὐεργετινός, Ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου κεφ να΄. Ν΄ ἀντιστεκόμαστε μέ γενναιότητα στήν ἀκηδία καί τήν λύπη πού μᾶς προξενοῦν οἱ δαίμονες. http://www.pigizois.net/I.M.paraklytoy/evergetinos/na_akidia.htm.
63 Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Θέματα ζωῆς. Κείμενα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσόστομου», σελ. 85-93. Ἡ ἐπεξεργασία καὶ μετάφραση τῶν κειμένων καθὼς καὶ ἡ ἔκδοση τῶν βιβλίων ἔχουν γίνει ἀπὸ τοὺς πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1645
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ
Β1) ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Λύπη ὠφέλιμη καί λύπη δαιμονική.
Ὁ διάβολος καταφέρνει νά παραπλανήσει τόν ἄνθρωπο, ὥστε νά κάνει κακή διαχείρηση τῆς δύναμης πού λέγεται λύπη. Δημιουργεῖ δαιμονική λύπη καί κατάθλιψη στόν ἄνθρωπο. Ἰδιαίτερα πολεμᾶ αὐτούς πού τόν πολεμοῦν καί προσπαθοῦν νά ἀγαπήσουν τόν Θεό.
«Ὁ ἐχθρός», δίδασκε ὁ Στάρετς Παρθένιος, «φέρνει κατάθλιψη σέ κάθε ψυχή πού θέλει νά σωθεῖ»58. Ἡ δαιμονική λύπη-κατάθλιψη ἐπέρχεται μέ ἀφορμές εἴτε ἐσωτερικά γεγονότα καί πειρασμούς εἴτε ἐξωτερικά συμβάντα (ἀτυχήματα, θάνατοι, συκοφαντίες, κακολογίες, ἀδικίες). Θά πρέπει ὁ πνευματικός ἀγωνιστής νά τήν πολεμᾶ μέ κάθε τρόπο.
«Δὲν πρέπει», παρατηρεῖ ὁ Χρυσορρήμων, « νὰ στενοχωριοῦνται καὶ νὰ θλίβονται ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦνται, μὰ ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦν. Γιατί δὲν θ’ ἀπολογηθοῦν οἱ πρῶτοι γιὰ ὅσα λέγονται σὲ βάρος ἄλλων. Ἐκεῖνοι ποὺ πρέπει νὰ τρέμουν καὶ ν’ ἀνησυχοῦν εἶναι οἱ δεύτεροι, γιατί ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ συρθοῦν στὸ φοβερὸ Δικαστήριο τοῦ Θεοῦ, ὅπου θὰ λογοδοτήσουν γιὰ ὅσες κακολογίες ξεστόμισαν. Κι ἐκεῖνοι ποὺ κακολογοῦνται, πάντως, πρέπει ν’ ἀνησυχοῦν, ἂν ὅσα λένε γι’ αὐτοὺς εἶναι ἀληθινά»59.
Πότε λοιπόν ἐπιτρέπεται νά λυπᾶται ὁ Χριστιανός;
«Γιὰ δύο μονάχα λόγους», ἀπαντᾶ ἐπίσης ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Ὅταν εἴτε ὁ ἴδιος εἴτε ὁ πλησίον του ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸ ἅγιο θέλημά Του»60.
Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν θά πρέπει νά χαιρόμαστε.
«Σὲ κάθε περίπτωση», διδάσκει ὁ Χρυσορρήμων, « ἂς μὴ νοιαζόμαστε γιὰ τὸ ἂν μᾶς κατηγοροῦν κάποιοι, ἀλλὰ γιὰ τὸ ἂν μᾶς κατηγοροῦν δικαιολογημένα. Ἄν, λοιπόν, δικαιολογημένα μᾶς κατηγοροῦν, πρέπει νὰ κλαῖμε καὶ νὰ μετανοοῦμε. Ἄν, πάλι, μᾶς κατηγοροῦν ἄδικα, πρέπει ἐκείνους νὰ κλαῖμε καὶ τοὺς ἑαυτούς μας νὰ μακαρίζουμε, φέροντας στὸν νοῦ μας τὰ λόγια του Κυρίου: «Μακάριοι εἶστε ὅταν σᾶς χλευάσουν καὶ σᾶς καταδιώξουν καὶ σᾶς κακολογήσουν μὲ κάθε ψεύτικη κατηγορία» (Μάτθ. 5:11). Ὄχι λύπη καὶ ἀθυμία, ἀλλὰ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση ἂς αἰσθανόμαστε τότε, γιατί ἡ ἀνταμοιβή μας στοὺς οὐρανοὺς θὰ εἶναι μεγάλη»61.
Στόν βίο τῆς ἁγίας Συγκλητικῆς διαβάζουμε ὅτι ἡ μακαρία Συγκλητικὴ ἔλεγε στίς ἀδελφές, πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ κοντὰ της:
«Ὑπάρχει λύπη ὠφέλιμη καὶ λύπη βλαπτική. Ὠφέλιμη εἶναι ἡ λύπη, ὅταν ὁ ἄνθρωπος θρηνεῖ για τὶς ἁμαρτίες του, ὅταν θλίβεται για τὴν (πνευματικὴ) ἄγνοια τοῦ πλησίον, ὅταν ἀνησυχεῖ μήπως ξεφύγει ἀπὸ τὸν σκοπὸ του καὶ ὅταν ἔχει ἀγωνία νά κατακτήσει τὴν τέλεια ἀρετή. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ λύπη πού ὑποβάλλει ὁ ἐχθρός, κι αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς παραλόγη. Ἀπὸ μερικοὺς ὀνομάζεται καὶ ἀκηδία. Τήν λύπη αὐτήν πρέπει να τὴν ἀποδιώχνουμε μὲ τὴν προσευχὴ κυρίως καὶ τὴν ψαλμωδία, κάνοντας τήν σκέψη ὅτι στήν παροῦσα ζωὴ κανένας ἀσύνετος δεν εἶναι χωρὶς (τέτοιες) λύπες»62.
«Ἂς μὴν ἀφήνουμε τὴν λύπη», διδάσκει ὁ Χρυσορρήμων, «νὰ μᾶς κυριεύει τόσο, ὥστε νὰ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ παράλογες ἐνέργειες εἴτε σὲ ἀδιάκριτη ἐσωστρέφεια. Μᾶς βρῆκε ἕνας πειρασμός, μιὰ δοκιμασία, μιὰ συμφορά; Ὁ Θεός, ποὺ παραχώρησε τὸν πειρασμό, γνωρίζει καὶ πότε πρέπει νὰ λήξει. Αὐτός, ὡς παντοδύναμος, μπορεῖ νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ κάθε κακό, ὅταν ἔρθει ἡ κατάλληλη ὥρα, προπαντὸς ὅταν μετανοήσουμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας καὶ ἐπιστρέψουμε κοντά Του»63.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη – Τί εἶναι καί πῶς θεραπεύονται (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου) – Νέο βιβλίο
Σχῆμα 14Χ20.5 ,Σελίδες: 282, Τιμή: 9€, Παραγγελίες στό τηλέφωνο 6947612075 ἤ στό e- mail: hristospanagia@yahoo.gr
58Στάρετς Παρθένιος, Ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου, ἔκδ. 9η, 2007, σελ. 84.
59Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Θέματα ζωῆς. Κείμενα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσόστομου», σελ. 85-93. Ἡ ἐπεξεργασία καὶ μετάφραση τῶν κειμένων καθὼς καὶ ἡ ἔκδοση τῶν βιβλίων ἔχουν γίνει ἀπὸ τοὺς πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1645.
60Ὅ.π.
61Ὅ.π.
62 Μικρός Εὐεργετινός, Ἔκδ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου κεφ να΄. Ν΄ ἀντιστεκόμαστε μέ γενναιότητα στήν ἀκηδία καί τήν λύπη πού μᾶς προξενοῦν οἱ δαίμονες. http://www.pigizois.net/I.M.paraklytoy/evergetinos/na_akidia.htm.
63 Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Θέματα ζωῆς. Κείμενα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσόστομου», σελ. 85-93. Ἡ ἐπεξεργασία καὶ μετάφραση τῶν κειμένων καθὼς καὶ ἡ ἔκδοση τῶν βιβλίων ἔχουν γίνει ἀπὸ τοὺς πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1645
Παρασκευή 13 Απριλίου 2012
Ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἀποτραβιέται ἀπό τά πράγματα τοῦ κόσμου τόσο περισσότερο πλησιάζει τόν Θεό.
« ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ»
Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους
τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Ὅταν θέλεις νά συμβουλέψεις κάποιον στό καλό, πρῶτα νά τοῦ δείξεις τήν ἀγάπη σου καί μετά μέ λεπτότητα καί προσοχή νά τοῦ κάνεις τήν παρατήρηση, προσέχοντας νά μήν τόν πληγώσεις. Γιατί αὐτός θά παρατηρήσει πρῶτα τήν ἀγάπη πού θά τοῦ δείξεις, κι ὕστερα θά προσέξει τήν παρατήρηση πού θά τοῦ κάνεις. Ἔτσι θά τόν ὠφελήσεις χωρίς νά βλαφτεῖ ἡ ψυχή του.
Ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἀποτραβιέται ἀπό τά πράγματα τοῦ κόσμου τόσο περισσότερο πλησιάζει τόν Θεό.
Νά μή λυπᾶσαι ὅταν συναντᾶς στενοχώριες καί δυσκολίες στή ζωή σου, γιατί ὅλ᾿ αὐτά γίνονται κατά παραχώρηση Θεοῦ, γιά τήν ψυχική σου ὠφέλεια. Ἀκόμη οὔτε τόν θάνατο νά φοβᾶσαι. Γιατί βλέποντας ὁ Θεός τήν ὑπομονή σου, θά σέ βοηθήσει νά φτάσεις στή νίκη, ἐκεῖ ὅπου θ᾿ ἀπολαύσεις τά αἰώνια ἀγαθά πού ἑτοίμασε γιά κείνους πού Τόν ἀγαποῦν ἀληθινά.
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ.
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά Μονή.Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτηςhttp://HristosPanagia3.blogspot.com
Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους
τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Ὅταν θέλεις νά συμβουλέψεις κάποιον στό καλό, πρῶτα νά τοῦ δείξεις τήν ἀγάπη σου καί μετά μέ λεπτότητα καί προσοχή νά τοῦ κάνεις τήν παρατήρηση, προσέχοντας νά μήν τόν πληγώσεις. Γιατί αὐτός θά παρατηρήσει πρῶτα τήν ἀγάπη πού θά τοῦ δείξεις, κι ὕστερα θά προσέξει τήν παρατήρηση πού θά τοῦ κάνεις. Ἔτσι θά τόν ὠφελήσεις χωρίς νά βλαφτεῖ ἡ ψυχή του.
Ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἀποτραβιέται ἀπό τά πράγματα τοῦ κόσμου τόσο περισσότερο πλησιάζει τόν Θεό.
Νά μή λυπᾶσαι ὅταν συναντᾶς στενοχώριες καί δυσκολίες στή ζωή σου, γιατί ὅλ᾿ αὐτά γίνονται κατά παραχώρηση Θεοῦ, γιά τήν ψυχική σου ὠφέλεια. Ἀκόμη οὔτε τόν θάνατο νά φοβᾶσαι. Γιατί βλέποντας ὁ Θεός τήν ὑπομονή σου, θά σέ βοηθήσει νά φτάσεις στή νίκη, ἐκεῖ ὅπου θ᾿ ἀπολαύσεις τά αἰώνια ἀγαθά πού ἑτοίμασε γιά κείνους πού Τόν ἀγαποῦν ἀληθινά.
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ.
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱ.Μ. Παρακλήτου γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει ἡ Ἱερά Μονή.Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτηςhttp://HristosPanagia3.blogspot.com
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
Θεοεγκατάλειψη
ΘΕΟΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ Αρχιμ. Χρυσοστόμου Μαϊδώνη Πρωτοσυγκέλλου Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού
Στο βίο και την διδασκαλία τού Οσίου Σιλουανού τού Αθωνίτου βλέπουμε τον Άγιο να επανέρχεται επανειλημένα στο θέμα της θεοεγκατάλειψης. Ομιλεί εκ πείρας καθώς επί δεκαπενταετία έζησε αυτή την φοβερή δοκιμασία. Με το βίωμα του μεταφέρει στη σύγχρονη εποχή, αυτή την Αγιογραφική και Πατερική διδασκαλία ιδιαίτερα απαραίτητη για τους αγωνιζόμενους χριστιανούς.
Πολλοί χριστιανοί ξεκινούν με ενθουσιασμό την πνευματική ζωή της αναγεννήσεως. Όμως στην πορεία, όταν συστέλλεται η θεία χάρις και επέρχεται καταιγίδα πειρασμών και δοκιμασιών, τα χάνουν. Προσεύχονται, επικαλούνται τον Θεόν, χωρίς καμμιά απάντηση. Απογοητεύονται, συγχύζονται, τα χάνουν. Η πίστη κλονίζεται. Οι αμφιβολίες περιτριγυρίζουν ώσπερ μέλισσαι.Αυτή η κατάσταση παρομοιάζεται με την πορεία τού Ισραηλιτικού λαού στην έρημο. Είναι μια πορεία σε μια έρημο απαρηγόρητη εν γη ερήμω και αβάτω και ανύδρω (Ψαλμ. 62, 2).
Πρώτος ο ίδιος ο Κύριος πού εγκαταλήφθηκε από τον Θεόν ανέκραξε «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27, 46).Το ίδιο βίωμα έχουν οι μάρτυρες στους διωγμούς και οι όσιοι στην άσκηση της έρημου. Όλοι όμως συμφωνούν, ότι, όταν λέμε Θεοεγκατάλειψη, δεν έχουμε πλήρη εγκατάλειψη τού ανθρώπου από το Θεό. Απλώς ο Θεός μετά την πρώτη επίσκεψη, συστέλλει την Χάρι Του για να φανεί η διάθεση τού αγωνιστού χριστιανού.
Σ' αυτή την περίοδο ο χριστιανός χρειάζεται υπομονή, έντονη προσευχή και πνευματικό καθοδηγητή.Υπομονή, γιατί πρέπει να ξέρη ο αγωνιστής, ότι η κατάσταση αυτή είναι παροδική.Προσευχή, γιατί αυτή θα είναι πού θα τού δίνει τη δύναμη.Πνευματικό καθοδηγητή, γιατί ο πνευματικός πατέρας καθώς και οι εν Χριστώ συναγωνιστές αδελφοί είναι αυτοί πού θα μας στηρίξουν σ' αυτή τη περίοδο της πνευματικής δοκιμασίας.
Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος παρομοιάζει την κατάσταση της θεοεγκατάλειψης με τον ανικανοποίητο διψασμένο, όταν τον πάρουν από την πηγή τού νερού. Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην (Ματθ. 5, 6)• αυτός περισσότερο καίεται και ζητά να πιει και άλλο. Έτσι γίνεται και με την πνευματική δίψα, όταν σταματήσει να πίνει από την πηγή και δεν τον αφήνει να χορτάσει... Μ' αυτό τον τρόπο ο χριστιανός μπαίνει στην άσκηση και τον πόλεμο. Παλεύει και αγωνίζεται με τον ίδιο το σατανά.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, παρομοιάζει την Θεοεγκατάλειψη με τον αστέρα των Χριστουγέννων πού κρύφθηκε από τους Μάγους για να τους δοκιμάσει στην υπομονή και την ανδρεία τους. Ο Θεός φέρεται σαν την φιλότεκνη μητέρα, πού αφού προσφέρει την αγάπη της πλούσια στα παιδιά της, κρύπτεται και αφήνει τους πειρασμούς να έρχονται, καθώς κάμνει και η μητέρα πολλές φορές κρυπτόμενη από τα τέκνα της διά να δοκιμάσει την υπομονή και την γενναιοκαρδία τους, για να γίνουν άνδρες με τους πειρασμούς και τις θλίψεις και να μη παραμένουν πάντοτε νήπια.....Από την μικροψυχία και την ανυπομονησία σου συμπέρανε πώς στην αρετή είσαι βρέφος και νήπιος. Η μεγάλη ανδρεία τότε δοκιμάζεται, όταν σε υστερήσει η χάρις τού Θεού τις γλυκύτητές της και εσύ δεν μικροψυχήσεις ολότελα.Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής ονομάζει την Θεοεγκατάλειψη και οργή Κυρίου. Οργή Κυρίου είναι το σταμάτημα της χορηγείας των θείων χαρισμάτων, η οποία γίνεται σε κάθε νου, πού μετερίζεται στην ύλη και καυχιέται για τα καλά πού τού έδωσε ο Θεός, σαν να είναι δικά του. Στο νου πού υψηλοφρονεί, δίκαια επέρχεται οργή δηλ. εγκατάλειψη, πού ονομάζεται και παραχώρηση. Δηλ. παραχωρεί ο Θεός να ενοχλείται από τους δαίμονες, για νά συναισθανθεί την φυσική ασθένειά του και να γνωρίσει καλά τη θεία δύναμη και χάρη πού τον σκεπάζει και κατορθώνει κάθε αγαθό.Σκοπός της Θεοεγκατάλειψης κατά τον Άγιο Μάξιμο είναι η απόκτηση της ταπεινώσεως.Ο ιερός Χρυσόστομος δίνει μια άλλη άποψη της εγκατάλειψης τού ανθρώπου από το Θεό, όταν αυτός εγκαταλείπεται από τον άνθρωπο. Οι μακρύνοντες από σού απωλούνται (Ψαλμ. 72, 27).
Δεν είναι οι αμαρτίες σας πού σας χωρίζουν από μένα; (Ησ. 59, 2), ρωτάει ο Θεός. Ο Ωσηέ λέγει: ελησμόνησες τον νόμον τού Θεού σου και εγώ θα σε λησμονήσω (Ωσηέ 4, 6). Πολλοί θεωρούν ότι τους θυμάται ο Θεός, όταν πλουτούν. Γι αυτό και κλονίζονται την ώρα της δοκιμασίας και της εγκαταλείψεως. Δεν γνωρίζουν ούτε να ευγνωμονούν το Θεό, όταν τους πλουτίζει, ούτε να υπομένουν όταν τους στερεί. Η εγκατάλειψη τού Θεού είναι ένα είδος προνοίας. Μας εγκαταλείπει δι ολίγον για να απομακρυνθεί η ραθυμία και να γίνουν οι ράθυμοι σπουδαιότεροι.Και να κλείσομε με τον νεότερο λόγον τού Αγίου Σιλουανού, ο οποίος τονίζει ότι η Θεοεγκατάλειψη οδηγεί εις μετάνοιαν. Όταν εγκαταλείφθηκε ο ίδιος, τότε έλαβε την μεγάλη αποκάλυψη τού Κυρίου, «κράτει τον νουν σου εις τον Άδην και μη απελπίζου». Αυτός ο λόγος είναι αποκαλυπτικός λόγος τού Χριστού, στα αποκαλυπτικά χρόνια μας.
Την ώρα της θεοεγκατάλειψης ο άνθρωπος φθάνει στον Άδη. Ζει στιγμές της κολάσεως. Συνειδητοποιεί, ότι είμαι χαμένος. Αλλά εκείνη την ώρα ανατέλλει η Ελπίδα, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, πού μακάρι να ανατέλλει φωτοβόλος σ' όλες τις ψυχές πού δοκιμάζουν την θεοεγκατάλειψη.
http://www.egolpion.com/E4A16059.el.aspx
Στο βίο και την διδασκαλία τού Οσίου Σιλουανού τού Αθωνίτου βλέπουμε τον Άγιο να επανέρχεται επανειλημένα στο θέμα της θεοεγκατάλειψης. Ομιλεί εκ πείρας καθώς επί δεκαπενταετία έζησε αυτή την φοβερή δοκιμασία. Με το βίωμα του μεταφέρει στη σύγχρονη εποχή, αυτή την Αγιογραφική και Πατερική διδασκαλία ιδιαίτερα απαραίτητη για τους αγωνιζόμενους χριστιανούς.
Πολλοί χριστιανοί ξεκινούν με ενθουσιασμό την πνευματική ζωή της αναγεννήσεως. Όμως στην πορεία, όταν συστέλλεται η θεία χάρις και επέρχεται καταιγίδα πειρασμών και δοκιμασιών, τα χάνουν. Προσεύχονται, επικαλούνται τον Θεόν, χωρίς καμμιά απάντηση. Απογοητεύονται, συγχύζονται, τα χάνουν. Η πίστη κλονίζεται. Οι αμφιβολίες περιτριγυρίζουν ώσπερ μέλισσαι.Αυτή η κατάσταση παρομοιάζεται με την πορεία τού Ισραηλιτικού λαού στην έρημο. Είναι μια πορεία σε μια έρημο απαρηγόρητη εν γη ερήμω και αβάτω και ανύδρω (Ψαλμ. 62, 2).
Πρώτος ο ίδιος ο Κύριος πού εγκαταλήφθηκε από τον Θεόν ανέκραξε «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27, 46).Το ίδιο βίωμα έχουν οι μάρτυρες στους διωγμούς και οι όσιοι στην άσκηση της έρημου. Όλοι όμως συμφωνούν, ότι, όταν λέμε Θεοεγκατάλειψη, δεν έχουμε πλήρη εγκατάλειψη τού ανθρώπου από το Θεό. Απλώς ο Θεός μετά την πρώτη επίσκεψη, συστέλλει την Χάρι Του για να φανεί η διάθεση τού αγωνιστού χριστιανού.
Σ' αυτή την περίοδο ο χριστιανός χρειάζεται υπομονή, έντονη προσευχή και πνευματικό καθοδηγητή.Υπομονή, γιατί πρέπει να ξέρη ο αγωνιστής, ότι η κατάσταση αυτή είναι παροδική.Προσευχή, γιατί αυτή θα είναι πού θα τού δίνει τη δύναμη.Πνευματικό καθοδηγητή, γιατί ο πνευματικός πατέρας καθώς και οι εν Χριστώ συναγωνιστές αδελφοί είναι αυτοί πού θα μας στηρίξουν σ' αυτή τη περίοδο της πνευματικής δοκιμασίας.
Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος παρομοιάζει την κατάσταση της θεοεγκατάλειψης με τον ανικανοποίητο διψασμένο, όταν τον πάρουν από την πηγή τού νερού. Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην (Ματθ. 5, 6)• αυτός περισσότερο καίεται και ζητά να πιει και άλλο. Έτσι γίνεται και με την πνευματική δίψα, όταν σταματήσει να πίνει από την πηγή και δεν τον αφήνει να χορτάσει... Μ' αυτό τον τρόπο ο χριστιανός μπαίνει στην άσκηση και τον πόλεμο. Παλεύει και αγωνίζεται με τον ίδιο το σατανά.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, παρομοιάζει την Θεοεγκατάλειψη με τον αστέρα των Χριστουγέννων πού κρύφθηκε από τους Μάγους για να τους δοκιμάσει στην υπομονή και την ανδρεία τους. Ο Θεός φέρεται σαν την φιλότεκνη μητέρα, πού αφού προσφέρει την αγάπη της πλούσια στα παιδιά της, κρύπτεται και αφήνει τους πειρασμούς να έρχονται, καθώς κάμνει και η μητέρα πολλές φορές κρυπτόμενη από τα τέκνα της διά να δοκιμάσει την υπομονή και την γενναιοκαρδία τους, για να γίνουν άνδρες με τους πειρασμούς και τις θλίψεις και να μη παραμένουν πάντοτε νήπια.....Από την μικροψυχία και την ανυπομονησία σου συμπέρανε πώς στην αρετή είσαι βρέφος και νήπιος. Η μεγάλη ανδρεία τότε δοκιμάζεται, όταν σε υστερήσει η χάρις τού Θεού τις γλυκύτητές της και εσύ δεν μικροψυχήσεις ολότελα.Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής ονομάζει την Θεοεγκατάλειψη και οργή Κυρίου. Οργή Κυρίου είναι το σταμάτημα της χορηγείας των θείων χαρισμάτων, η οποία γίνεται σε κάθε νου, πού μετερίζεται στην ύλη και καυχιέται για τα καλά πού τού έδωσε ο Θεός, σαν να είναι δικά του. Στο νου πού υψηλοφρονεί, δίκαια επέρχεται οργή δηλ. εγκατάλειψη, πού ονομάζεται και παραχώρηση. Δηλ. παραχωρεί ο Θεός να ενοχλείται από τους δαίμονες, για νά συναισθανθεί την φυσική ασθένειά του και να γνωρίσει καλά τη θεία δύναμη και χάρη πού τον σκεπάζει και κατορθώνει κάθε αγαθό.Σκοπός της Θεοεγκατάλειψης κατά τον Άγιο Μάξιμο είναι η απόκτηση της ταπεινώσεως.Ο ιερός Χρυσόστομος δίνει μια άλλη άποψη της εγκατάλειψης τού ανθρώπου από το Θεό, όταν αυτός εγκαταλείπεται από τον άνθρωπο. Οι μακρύνοντες από σού απωλούνται (Ψαλμ. 72, 27).
Δεν είναι οι αμαρτίες σας πού σας χωρίζουν από μένα; (Ησ. 59, 2), ρωτάει ο Θεός. Ο Ωσηέ λέγει: ελησμόνησες τον νόμον τού Θεού σου και εγώ θα σε λησμονήσω (Ωσηέ 4, 6). Πολλοί θεωρούν ότι τους θυμάται ο Θεός, όταν πλουτούν. Γι αυτό και κλονίζονται την ώρα της δοκιμασίας και της εγκαταλείψεως. Δεν γνωρίζουν ούτε να ευγνωμονούν το Θεό, όταν τους πλουτίζει, ούτε να υπομένουν όταν τους στερεί. Η εγκατάλειψη τού Θεού είναι ένα είδος προνοίας. Μας εγκαταλείπει δι ολίγον για να απομακρυνθεί η ραθυμία και να γίνουν οι ράθυμοι σπουδαιότεροι.Και να κλείσομε με τον νεότερο λόγον τού Αγίου Σιλουανού, ο οποίος τονίζει ότι η Θεοεγκατάλειψη οδηγεί εις μετάνοιαν. Όταν εγκαταλείφθηκε ο ίδιος, τότε έλαβε την μεγάλη αποκάλυψη τού Κυρίου, «κράτει τον νουν σου εις τον Άδην και μη απελπίζου». Αυτός ο λόγος είναι αποκαλυπτικός λόγος τού Χριστού, στα αποκαλυπτικά χρόνια μας.
Την ώρα της θεοεγκατάλειψης ο άνθρωπος φθάνει στον Άδη. Ζει στιγμές της κολάσεως. Συνειδητοποιεί, ότι είμαι χαμένος. Αλλά εκείνη την ώρα ανατέλλει η Ελπίδα, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, πού μακάρι να ανατέλλει φωτοβόλος σ' όλες τις ψυχές πού δοκιμάζουν την θεοεγκατάλειψη.
http://www.egolpion.com/E4A16059.el.aspx
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)